Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/381 K.2020/16881

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Sanık ... müdafiinin ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin araç müsaderesine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre;

Suçta kullanılan Suriye plakalı aracın sanığa ait olması, ele geçen kaçak eşyanın miktarı ve değeri ile nakil vasıtasının değeri dikkate alındığında nakil vasıtasının müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurmayacağı, kaçak eşyanın hacim olarak aracın taşıma yükü kapasitesinin ağırlıklı bölümünü oluşturduğu ve dolayısıyla 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesindeki ve TCK’nun 54. maddesindeki koşullar oluştuğundan, dava konusu nakil vasıtasının müsaderesi yerine yazılı şekilde iadesine karar verilmesi,