Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/7965 K.2018/10161

5607 sayılı Kaçakçılık Kanunu'na muhalefet etmek suçundan sanık ...'in anılan Kanunun 3/18, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1. ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 7 ay 20 gün hapis ve 2.500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin KOZLUK Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/06/2016 tarihli ve 2016/89 Esas, 2016/273 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 27/06/2018 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02/07/2018 gün ve KYB. 2018-56744 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 5607 sayılı Kanunun 3/18. maddesinde değişiklik yapıldığı, sanığın eyleminin 121 paket sigarayı ticaret kastı ile yolcu otobüsünde nakletmekten ibaret olduğu,

dolayısıyla, kaçakçılık fiiline iştirak etmeksizin kaçak olarak ülkeye sokulan suça konu eşyayı ticari maksatla bulundurmak eyleminden dolayı 5607 sayılı Kanunun 3/10. maddesindeki "Kaçakçılık suçunun konusunu oluşturan eşyanın akaryakıt ile tütün, tütün mamulleri, etil alkol, metanol ve alkollü içkiler olması halinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek cezalar yarısından iki katına kadar artırılır, ancak bu fıkranın uygulanması suretiyle verilecek ceza üç yıldan az olamaz." şeklindeki düzenlemeye nazaran, öncelikle sanığın üzerine atılı bulunan suç bakımından 5607 sayılı Kanunun 3/5. maddesi uyarınca belirlenmesini müteakip,

aynı Kanunun 3/10. maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldıktan sonra aynı Kanunun 3/10-son maddesi gereğince 3 yıl hapis cezası üzerinden 5237 sayılı Kanunun 62/1. maddesi gereğince indirim yapılarak sanığın neticeten 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılarak sanığın 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;