Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/8921 K.2019/164

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II) Sanık müdafiinin temyizine göre yapılan incelemede;

1. Dairemizce bozulan, Mahkemenin 29.03.2013 tarihli, 2013/50 E., 2013/228 K. Sayılı kararında sanığın neticeten 1 yıl 3 ay hapis ve 5 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına hükmedildiği, kararın sanık müdafiinin temyizi üzerine bozulduğu, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma ilamının sanık için kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollaması ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,