Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2018/914 K.2018/11054

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Davaya konu kaçak eşya hakkında 15/11/2012 tarihli celsede tasfiye kararı verildiği halde, eşyalar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, mahkum olduğu kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında anılan maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmasına yer olmadığına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1- Müsadereye ilişkin fıkradaki " Gümrük Müdürlüğü tarafından verilen yazı cevabında davaya konu kaçak eşyanın "İmha Edilmek Suretiyle Tasfiyesinin Yapıldığı Anlaşılmakla" müsadere hususunda bir karar verilmesine YER OLMADIĞINA," ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine "Kaçak sigaralar tasfiye edilmiş ise tasfiye bedelinin Hazine adına irad kaydına, tasfiye edilmemiş ise 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine" cümlesinin eklenmesi,