Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/10625 K.2023/2999

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2014 tarihli ve 2015/257 Esas, 2014/594 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci, 4 üncü maddesinin dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 54 üncü maddesi uyarınca kaçak eşyanın

müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar tebliğinden sonra ayrıntılı temyiz dilekçesi ibraz etmemiştir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi, gümrük sahası içinde polis ve gümrük kontrol noktasının gerisinde bulunan çöp kutusuna eşya bırakma olup, hakkında 5607 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep edilmiş olup eylemine uyan cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Sanığın mesleğinin şoförlük olmasının tek başına suçun işlenmesinde kolaylık sağlayan bir durum olmadığı gözetildiğinde 5607 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulama yeri bulunmamaktadır.

3.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 26.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 26.12.2022 tarihinde gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4.Müsaderesi talep edilen eşya sanık tarafından gümrük işlemleri öncesinde gümrüklü sahada terk edilen eşya olup kaçak eşya sayılamayacağından, 11.04.2013 tarihli ve 28615 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 4458 sayılı Kanun'un 235 inci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Gümrük İdaresine gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İpsala Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.12.2014 tarihli ve 2014/257 Esas, 2014/594 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

müsaderesi talep edilen eşyanın 11.04.2013 tarihli ve 28615 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Kanun'un 12 nci maddesi ile değişik 4458 sayılı Kanun'un 235 inci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Gümrük İdaresine gönderilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,