Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/4837 K.2021/12154

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; 1-) Sanığın 25.02.2015 tarihli eylemi yönünden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, istihbari bilgi üzerine sanığa ait Yakamoz İletişim isimli iş yerine giden kolluk kuvvetlerine sanık ... tarafından masanın çekmecesinde ve vitrinde bulunan 7 adet gümrük kaçağı cep telefonunun rızaen teslim edilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın aşamalarda kaçakçılık kastı bulunmadığını ve suçlamayı kabul etmediğini beyanı da gözetilerek;

sanığa ait işyerinde arama yapılmasına dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi, gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet Savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, ikrarı da bulunmayan sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Sanığın 31.12.2014 tarihli eylemi yönünden yapılan incelemede; 31.12.2014 tarihinde sanığa ait işyerinde arama işlemine dayanak olarak gösterilen Elazığ Sulh Ceza Mahkemesinin 2014/1661 değişik iş sayılı arama kararının denetime olanak verecek şekilde dosyaya getirtilmeden karar verilmesi, Kabule göre ise;

1-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,