Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/5683 K.2020/1559

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) TAPDK vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK.nun davaya katılma ve temyiz hakkı bulunmadığından, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK.nun 193. maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı da nazara alınıp, sanığın savunması alınmadan, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre;

Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,