Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/7626 K.2023/329

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I-Sanık ... Yılmaz müdafi ile sanık ...’nin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Olay tarihinde sanık ... ’ın Gaziantep ... Kargo şube müdürü, sanık ...’nin ise müşteri hizmetleri sorumlusu olarak görev yaptıkları, KOM istihbari çalışmalarında ... ili ... ilçesinde bulunan ... kargo aktarım merkezine, şubelerden gelen kargolarda yüklü miktarda kaçak sigara bulunduğu bilgilerine istinaden yapılan aramada.

İbrahimli ... kargo şubesinde işlem yapılan göndericisi ... , alıcısı ... olan 3 kolide 516 karton kaçak sigara ve göndericisi ... , alıcısı ... olan 3 kolide 508 karton kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, alıcı ve gönderici şahıslara ulaşılamadığı, açık kimlik bilgilerinin sistemde yer almadığı,

sanıkların alınan savunmalarında suça konu kaçak sigaraların ele geçirildiği kargolarla ilgilerinin bulunmadığını beyan ettikleri, şubede teslim alarak işlem yapan diğer sanık ...’in olay günü her iki kargoyu da teslim aldığını, teslim alırken gelen şahsın beyanı ile ambar teslim fişi düzenlendiğini, kimliğine bakmadığını, kargoların içerisinde kaçak eşya olduğunu bilmediğini savunduğu, elektrik kesintisi nedeniyle kamera kaydı olmadığı gibi fatura düzenlenirken gönderici imzasını almadığı da anlaşılmakla.

4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu 3.ve 4. maddeleri ve Taşıma Yönetmeliği'nin 34. maddesi gereğince gönderici ve alıcısının açık kimlikleri ve adresleri bulunmayan, yani mevzuata uygun olmadan kabul edilen kargonun içerisinde kaçak eşya bulunması halinde bu durumun kargoyu kabul eden kargo görevlilerince bilinebileceği, kargo görevlisinin bu kadar yüklü miktarda kaçak eşyayı teslim alırken aldığı şahsın kimlik bilgilerini kontrol etmeden teslim almasının mümkün olmadığı gibi, bu miktarda eşyanın teslim alınmasında görevi gereği yapması gereken araştırma ve incelemeyi yapmayan sanık ...’in üzerine atılı suçun oluştuğu,

ancak diğer sanıkların sanık ... tarafından mevzuata aykırı olarak kabul edilen kargo gönderilerinde kaçak sigara bulunduğunu bildikleri ve atılı suça iştirak ettikleri sabit olmadığından beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii ve sanık ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, II-Sanık ...’in temyizi üzerine yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/18, 4/2.maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi delaletiyle anılan Yasanın 3/5. maddesi uyarınca temel ceza belirlendikten sonra, aynı Yasanın 3/10. madde ve fıkrası gereğince uygulama yapılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-Olayda bir meslek veya sanatın sağladığı kolaylıktan faydalanarak suç işlenmesinden bahsedilemeyeceğinden 5607 sayılı Yasanın 4/4.maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi ve 5607 sayılı Yasanın 4/2. ve 4/4.maddelerinden ayrı ayrı ceza artırımı yapılması yerine tek artırım yapılmak suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- TCK’nun 61. maddesi uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında vehamet arz eden fiili, eylem ile ceza arasındaki denge gözetildiğinde teşdidi gerektirdiği halde sanık hakkında alt sınırdan ceza tayin edilmesi,

4- 10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanıp,aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Yasanın 8.maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3.maddesinin 22.fıkrası “23 üncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca , olay tutanağı ve sanığın savunmaları gözetildiğinde sorumlu olduğu suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek,

5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

5-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6-Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1.maddesi yollamasıyla TCK’nun 54/4.maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken uygulama maddesinin TCK’nun 54.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK’nun 232/6.maddesine muhalefet edilmesi,