Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/7971 K.2023/3196

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2013/475 Esas, 2015/393 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hapis cezasından çevrilen 3.000,00 TL adlî para cezası ve 80,00 TL gün adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince suça konu kaçak telefonların müsaderesine, katılan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık ...'in temyiz sebebi; dosyanın yeniden incelenmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, suç tarihinde saat 02.00 sıralarında kolluk görevlilerinin devriye görevi sırasında, sanıkların bulunduğu ... plakalı araçtan şüphelenilmesi üzerine, suç unsuru olabileceği değerlendirilerek bahse konu aracın durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın arka koltuğunda büyük boy siyah poşet içerisinde 38 adet kaçak cep telefonu, 38 adet telefonlara ait şarj aleti, ile 38 adet kulaklık ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... aşamalarda, suça konu cep telefonlarını diğer sanık ... ile Tahtakale semtinden seyyar satıcılardan aldıklarını, cep telefonlarının orijinal olmadığını, bu telefonları satarak geçimini sağladığını beyan etmiştir.

3.Sanık ... aşamalarda, suça konu cep telefonlarını Tahtakale semtinden seyyar satıcılardan aldıklarını, suça konu cep telefonlarının kaçak olduğunu bilmediğini, cep telefonları satarak geçimini sağladığını beyan etmiştir.

4. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumunun 05.07.2012 tarihli raporunda, ele geçen cep telefonların 4 adedinin IMEI numarasının kopyalanmış ve 34 adedinin ise IMEI numarasının kayıtlı olduğunun tespit edildiği bildirilmiştir.

5.16.07.2012 ve 02.12.2013 tarihli tutanaklarda; suça konu eşyalar üzerinde keşif yapılmasına karar verilmiş ise de eşyaların ambara teslim edilememesi nedeniyle keşif yapılamadığının tespit edildiği belirtilmiştir.

6.13.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise; suça konu eşyaların Erenköy Tasfiye İşletme Şube Müdürlüğü Eşya Ambarına teslim edilmediğinden eşyanın tespitinin gerçekleştirilemediği ve dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde suça konu eşyaların kaçak olduğunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıkların içinde bulunduğu araçta yapılan aramada poşet içinde 38 adet cep telefonu ele geçirilmesi üzerine sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fırkası uyarınca açılan davada, 18.09.2011 kolluk tahkikat tutanağında sanıklardan ele geçirilen cep telefonları, şarj cihazları ve telefon kulaklıklarının gerekli işlemlerin yapılabilmesi için ...

Polis Merkez Amirliği'ne teslim edildiklerinin belirtildiği, mahkemece 16.07.2012 ve 02.12.2013 tarihli tutanaklarda suça konu eşyaların ambara teslim edilememesi nedeniyle keşif yapılamadığının tespit edildiği, 13.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde suça konu eşyaların kaçak olduğu tespitine yer verildiği,

Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'nu 05.07.2012 tarihli yazısında suça konu telefonların bir kısmının IMEI numarasının kopyalanmış ve bir kısmının kayıtlı olduğunun tespit edildiği ve mahkemece sanıkların atılı suçtan cezalandırılmalarına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verildiği anlaşılmış ise de, suça konu eşyaların akıbeti araştırılarak bilirkişi incelemesi ile kaçak olup

olmadıklarının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayini ile ele geçen eşyanın müsadereleri konusunda karar verilmesinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği,

yine aynı kanunun 62 ... maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle.

5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiş,

2.17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun’un 251 ... maddesinin birinci fıkrasına göre, “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adlî para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki hükme, 7188 sayılı Kanun'un 31 ... maddesinde yer alan geçici 5 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile “01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş,

hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklinde sınırlama getirilmiş ise de, Anayasa Mahkemesinin, 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile “...kovuşturma evresine geçilmiş...” ibaresine ilişkin esas incelemenin aynı bentte yer alan “...basit yargılama usulü...” yönünden Anayasa'ya aykırı olduğuna ve iptaline karar verildiği, böylece “kovuşturma evresine geçilmiş basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden iptal kararı” verildiği anlaşılmakla;

her ne kadar Anayasa Mahkemesi kararları geriye yürümez ise de, 5271 sayılı Kanun’da yapılan değişikliklerin derhal uygulanması ilkesi geçerli olmakla birlikte, iptal kararının sonuçları itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğu,

zira 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddesinin üçüncü fıkrasında “Basit yargılama usulü uygulanan dosyalarda sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir” şeklindeki düzenleme gereği maddi ceza hukuku anlamında sanık lehine sonuç doğurmaya elverişli olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 ... maddeleri uyarınca sanıkların eyleminin “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 18.09.2011 olduğu, iddianame düzenleme tarihinin ise 26.04.2012 olduğu anlaşılmakla,

Yapılan Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi sorgulamasında sanıkların aynı suçtan derdest ve kesinleşen aynı nevi dava dosyalarının bulunduğu anlaşılmakla,

Suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde kesinleşmeyen dosya bakımından birleştirilmesi, kesinleşen dosyanın aslının ya da onaylı örneğinin dosya arasına alınması, eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi kapsamında kaldığının kabul edilmesi halinde kesinleşen karar yönünden mahsubun düşünülmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 57. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.10.2015 tarihli ve 2013/475 Esas, 2015/393 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,