Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/8511 K.2023/2224

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların içinde bulunduğu, akaryakıt istasyonunda park etmiş vaziyetteki araçtan şüphelenilmesi üzerine Adana 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 05.08.2014 tarihli ve 2014/314 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın bagajında 4 adet koli içerinde 615 adet fatura ve belgesi bulunmayan kaçak cep telefonu ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; anılan arama kararının 06.08.2014-20.08.2014 tarihleri arasındaki süre itibariyle geçerli olup suç tarihini kapsamadığı,

bu haliyle sanıklar ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısı'na ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu,

sanıkların cep telefonlarını ticari amaçla bulundurduğuna dair herhangi bir ikrarı da bulunmadığı nazara alındığında Anayasanın 38/2, 5271 sayılı CMK'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı olarak gerçekleştirilen arama işleminde elde edilen delilin ve buna ilişkin düzenlenen tutanağın, yerel mahkemece hükme esas alınamayacağı hukuka aykırı arama sonucu elde edilen delil dışında sanıkların mahkumiyetini gerektirir her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanıkların beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,