Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2019/9856 K.2023/1994

Malen sorumlunun 30.09.2015 tarihli celsede alınan beyanında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 234 üncü maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/424 Esas, 2015/605 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi ve aynı Kanun'un 52 nci maddesi gereğince 3 yıl 4 ay hapis ve 320,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, suça konu kaçak eşyanın 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine, nakil vasıtasının ise 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi

1.Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin usul ve Kanun'a aykırı olduğuna,

2.Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine, İlişkindir.

B. Sanıklar ... ve Yusuf ...'nun Temyiz İstemleri

Olayla ilgi ve alakalarının bulunmaması sebebiyle haklarında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetlerine hükmolunmasının usul ve Kanun'a aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.16.05.2015 tarihinde emniyet güçlerince yapılan yol uygulamasında, sanık ...'ın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı aracın durdurulduğu, Malatya Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/1197 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın kapalı kasa kısmında dik şekilde istiflenen çekyatların döşeme içlerine gizlenmiş vaziyette 15.000 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Ele geçen gümrük kaçağı eşyalar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dosya arasına alınmıştır.

3. ... plaka sayılı aracın ruhsat fotokopisi dosya arasına alınmış olup aracın ... adına kayıtlı olduğu ve ikinci kez aynı suçun işlenmesine tahsis edildiği görülmüştür.

4.Soruşturma aşamasında, sanıklara etkin pişmanlık hükümlerinin hatırlatılmadığı anlaşılmıştır.

5.Malen sorumlu sıfatıyla dinlenen ..., aracın adına kayıtlı olduğunu ancak Kadir Kahraman'a 30.01.2015 tarihinde sattığını, parasının bir kısmını aldığını, şikâyetçi olmadığını beyan etmiştir.

6.Sanıklar aşamalardaki savunmalarında üzerlerine atılı suçu inkar etmiş olup, sigaralardan haberlerinin olmadığını beyan etmişlerdir.

7.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2019 tarili ve 2015/426453 numaralı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile Dairemize tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Malen Sorumlunun Temyiz Talebine Yönelik

Malen sorumlunun 30.09.2015 tarihli celsede alınan beyanında 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekili ile Sanıkların Temyiz Taleplerine Yönelik

Katılan vekili ile sanığın aşağıda belirtilenler dışında yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1.Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı (sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık ihtaratı yapılmadığı,

bu cihetle kovuşturma aşamasında yapılacak ihtaratın sanıklar lehine olarak değerlendirilmek suretiyle indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerektiği göz önünde tutulmak suretiyle) anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

2.Ele geçen suça konu eşyanın miktarı dikkate alındığında adli para cezasında da teşdit uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 tarihli ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7242 sayılı Ceza ve Güvenli Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (7242 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi ile anılan maddede yapılan değişiklik ve Anayasa Mahkemesinin 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4.Dava konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken aynı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Malen Sorumlunun Temyiz Talebine Yönelik

Malen sorumlunun 30.09.2015 tarihli celsede alınan beyanında 5271 sayılı Kanun'un 234 üncü

maddesindeki hakları hatırlatılmasına rağmen şikâyetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla malen sorumlunun temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekili ile Sanıkların Temyiz Taleplerine Yönelik

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.10.2015 tarihli ve 2015/424 Esas, 2015/605 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ile sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,