Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/1693 K.2020/13585

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi’nin 2017/1241 Esas, 2017/2347 Karar sayılı gerekçeli karar başlığında suç adının "5411 sayılı Yasaya muhalefet suçu’’ yerine "Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu’’olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Mahkemenin 22.10.2013 tarih ve 2013/31 Esas, 2013/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı duruşma savcısı kararın tefhiminden sonra 8. gün olan 30.10.2013 tarihinde, süresinden sonra itiraz etmiş ve mahkemesince HAGB kararı kaldırılmış ise de; anılan husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5271 sayılı CMK’nun 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı Yasanın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,