Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/3776 K.2022/12139

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I.Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki beraat kararlarına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-CMK'nun 185. maddesi hükmüne aykırı olarak 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında kapalı yapılması gereken duruşmaların açık yapılmış olması ve hükmün de açık yapılan duruşmada tefhimi,

2-Mahkemeden alınan arama kararı uyarınca sanık ...’nın çocuğu olan suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte ikamet ettikleri evde yapılan aramada, odada cam yanına dizilmiş şekilde açıkta 1425 paket kaçak sigaranın ele geçirildiği olayda, suça sürüklenen çocuk ...’nın aşamalardaki savunmasında atılı suçu kabul ettiği gözetilmeden, sanık ... yönüyle ise; sigaraların evde görünür vaziyette oluşu, suça sürüklenen çocuğun öğrenci olması ve geliri olmadığını beyan etmesi karşısında sanık ...’nın sigaralardan haberdar olmadığı şeklindeki suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilerek sanık ...’nın ve suça sürüklenen çocuk ...’nın atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II.Sanık ... hakkındaki hükme yönelik sanığın ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın abisi olan ...’nın evinde yapılan aramada dava konusu kaçak sigaraların ele geçirildiği olayda, sanığın aşamalardaki savunmasında atılı suçu inkar etmesi, arama yapılan evde zaman zaman misafir olarak kalması, arama sırasında evde bulunmaması ve sanığın yeğeni olan suça sürüklenen çocuk ...’nın sigaraların kendisine ait olduğunu kabul etmesi karşısında sanığın mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

1-Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi,

yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,