Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/4083 K.2021/1985

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

28.01.2009 tarihli karar ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, kararın kesinleştiği 06.05.2009 tarihi üzerinden denetim süresi olan 5 yıl içerisinde kasten yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle dosyanın yeniden ele alınarak 26.01.2015 tarihli karar ile 5271 sayılı CMK’nun 231/10. maddesi uyarınca açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak davanın düşmesine ve nakil aracının iadesine karar verildiği anlaşılmakla; öncelikle duruşma açılması ve davaya konu kaçak eşyalar hakkında müsadere hususunda yeniden bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya üzerinden hüküm tesisi yasaya aykırı ise de;

Suç tarihinin 30.12.2004 olduğu, sanığın eyleminin 4926 sayılı Kanunun 3/a-2. maddesi kapsamında olduğu, bu eylemin 4926 sayılı Kanunun 4/a-2 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerine göre asli zamanaşımının 5 yıl, olağanüstü zamanaşımının ise 7 yıl 6 ay olduğu, 5271 sayılı CMK’nun 231/8-c maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararının kesinleştiği 06.05.2009 tarihinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içinde zamanaşımı süresinin durduğu ve denetim süresinin bitimi ile zamanaşımı süresinin işlemeye devam ettiği gözetilerek,

suç tarihi olan 30.12.2004 tarihi itibarı ile temyiz inceleme tarihinde, 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 ay olan kesintili zamanaşımı süresi tamamlanmış olmakla, katılan ...