Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/6801 K.2023/11672

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.02.2016 tarihli ve 2015/1251 Esas, 2016/226 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca beraat kararı, suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği müsaderesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Gümrük İdaresi vekilin temyiz sebepleri; mahkûmiyet yerine beraat kararı verilmesine ve re'sen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.19.04.2015 tarihinde, cadde üzerinde elinde siyah poşetle yürüyen sanığa kolluk görevlileri tarafından sorulduğunda poşet içerisinde sigara bulunduğunu söylemesi ve göstermesi üzerine, poşetteki üç çeşit toplam 21 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir. 2.Sanık aşamalardaki savunmasında, suça konu sigaraları içmek amacıyla aldığını belirtmiştir. 3.Olay tutanağı, savunma ve bilirkişi raporuna göre, suça konu sigaraların kaçak olduğu belirlenmiştir. 4.Suça konu eşya ile ilgili kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dava dosyasına eklendiği anlaşılmıştır.

IV.GEREKÇE

1.Dosya içinde bulunan 19.04.2015 tarihli olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; elinde poşetle yürüyen sanığa kolluk görevlileri tarafından sorulduğunda, poşet içerisinde sigara bulunduğunu söylemesi ve göstermesi üzerine, poşetteki toplam 21 karton bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; her ne kadar mahkemece aramanın hukuka uygun olmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.01.2017 tarihli, 2016/7-65 Esas ve 2017/21 Karar sayılı ilamında; ''bir suçla karşılaştığında suça el koymak, önlemek, sanık ve suç delillerini tespit etmekle görevli ve yetkili olan polislerin, mesleki tecrübelerine ve içinde bulundukları durumdan çıkardıkları izlenime göre; elinde poşet ile görülen sanığın durumundan şüphelendikleri, oluşan bu makul sebep nedeniyle yanına gittikleri ve sanığı durdurdukları, suçüstü halinde ayrıca bir arama emri ya da karar alınmasına gerek bulunmadığı,

poşette bulunan sigaraların basit bir inceleme ile tespit edilebileceği, dolayısıyla suçun delili ve konusunu oluşturan sigaraların ele geçirilip muhafaza altına alınmasının hukuka uygun olduğu ve hukuka aykırı bir delilden söz edilemeyeceği'' belirtildiğinden,

somut olaydaki aramanın hukuka uygun olduğu, Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre kaçak sigaraların ticari miktar ve mahiyette olduğu ve kişisel kullanım miktarının üzerinde bulunduğu, bu nedenle sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, 2.Kaçak olduğu anlaşılan suça konu eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesi gerekirken 5271 sayılı Kanun'un 232 inci maddesi altıncı fıkrasına aykırılı olarak yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR