Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2020/99 K.2023/9908

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, ve hükmolunan cezanın nevi ve miktarına göre duruşma taleplerinin reddine karar verilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2015/234 Esas, 2015/598 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin beşinci ve onuncu fıkraları gereği neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 140,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

hak yoksunluklarına, kaçak sigaraların müsaderesine ve tasfiyesine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebebi, kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmaması sebebi ile sınırlıdır.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebebi, suçun unsurlarının oluşmadığına, ele geçen eşyanın miktar olarak ticari amaç taşımadığına, duruşma talebine ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III.OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın ikametinde depo olarak kullanılan bölümde Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 2015/181 Değişik iş sayılı arama kararına istinaden yapılan aramada 350 paket kaçak sigara, 24 adet pipo tütünü ve 5 kutu sigara sarma kağıdı ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Sanık atılı suçu tevil ... ikrar etmiştir.

3.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

IV.GEREKÇE

Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli 2015/234 Esas, 2015/598 Karar sayılı kararında; olay tutanağı, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre sanığın ikametinde ticari mahiyette kaçak eşya ele geçtiği dikkate alındığında sanığın suça konu kaçak eşyaları ticari amaçla bulundurduğunun kabulü ile mahkûmiyet hükmü kurulmasında, hukuka aykırılık bulunmamıştır. Ancak;

1.Suça konu makaronun uzman bilirkişi vasıtasıyla yerli ya da yabancı menşeili olup olmadığı hususunda rapor aldırılıp, makaronların yerli menşeili olmaları halinde suç tarihi itibarıyla eylemin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8 inci maddesinin beşinci fıkrasının (ı) bendi gereği idarî yaptırım gerektiren kabahati, yabancı menşeili olmaları halinde ise 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki suçu oluşturacağı, buna göre inceleme yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 44 üncü maddesi de gözetilerek hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içerdiği,

yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin 2. fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci

maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

3.24.11.2015 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

4.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi ve müsadere ile yetinilmesi gerekirken kaçak eşyanın tasfiyesine de karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

5.Suça konu pipo tütünleri hakkında ek savunma hakkı tanınarak müsadere hususunda karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

6.Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar gören Gümrük İdaresi olduğu halde suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu'nun katılmasına karar verilerek Gümrük idaresi yerine Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2015/234 Esas, 2015/598 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,