Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/10129 K.2022/5555

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; I)Katılan vekilinin temyiz istemine göre sanık ... hakkında verilen beraat, nakil aracının iadesi hükmünün temyizen incelenmesinde;

Suşehri Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2013/501 değişik iş numaralı ve 02/12/2013 tarihli önleme araması kararına istinaden Akıncılar Jandarma ekipleri tarafından 22/12/2013 tarihinde uygulama yapıldığı sırada, saat 23:40'da yol üzerinde bulunan Opet Benzinlik istasyonuna ani bir manevrayla yapan aracın görüldüğü ve şüphe üzerine sanık ...’ın kullandığı, sanık ...'a ait olup sanık ...'in de içinde bulunduğu 76 AK 075 plaka sayılı aracın yanına gidildiği,

yapılan arama sonucunda panelvan aracın taşımış olduğu elektrik kablolarının altına trafoların içine gizlenmiş 4.000 paket 2005 marka, 3450 paket Vigor marka, 3500 paket Ashima marka, 2000 paket Victory marka 1960 paket Esse marka ve 1000 paket MM marka olmak üzere toplamda 15.910 paket kaçak sigara ele geçirildiği, Suça konu kaçak eşyanın naklinde kullanılan 76 AK 075 plakalı minübüsün sanık ... adına kayıtlı olduğu,

1591 karton kaçak sigaranın nakil aracının ağırlıklı bölümünü oluşturacağı ve nakil aracının suç tarihindeki piyasa değeri ile kaçak eşyanın gümrüklenmiş değeri dikkate alındığında müsaderesinin hakkaniyete aykırı olmayacağı gözerildiğinde, her ne kadar sanık ... araçta sigara olduğunu bilmediğini savunmuş ise de, kaçak eşya naklinde kullanılan aracın sanık ...'a ait olması, arama sırasında sanığın da araçta bulunması,

sanıkların birlikte seyahat etmeleri göz önüne alındığında sanık ...'ın diğer sanık ...'ın eylemine iştirak ettiği, üzerine atılı suçu işlediği gözetildiğinde, sanığın suçtan mahkumiyeti ve nakil aracının 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II)Sanık ...'ın ve katılan vekilinin bu sanık hakkındaki temyiz istemine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığın eyleminin 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de

yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10 madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanılar lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağı hüküm altına alındığı gözetilerek,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22 ve 5/2. maddeleri) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,