Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11364 K.2024/10386

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanıklar müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar müdafiinin temyiz sebepleri; sanıkların üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine, bu nedenle usul ve yasaya aykırı hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

18.07.2013 tarihinde Kırıkkale Cumhuriyet Başsavcılığının yazılı arama kararı uyarınca sanıklara ait iş yerinde ve 71 ET 141 plaka sayılı araçta yapılan aramada 65 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği, 25.03.2013 tarihinde Kırıkkale 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.03.2013 tarihli ve 2013/67 Değişik İş sayılı önleme araması kararı uyarınca 06 K 2198 plaka sayılı araçta yapılan aramada 662 karton olmak üzere toplam 727 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında, 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'un (4733 sayılı Kanun) 8/4. maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 ve 54. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ...'un alınan savunmasında ele geçirilen sigaraları içmek amacıyla satın aldığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Sanık ...'ın alınan savunmasında, ele geçirilen sigaraların kendisine ait olmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği anlaşılmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları dava dosyasında bulunmaktadır. 18.07.2013 tarihinde ele geçirilen 65 karton gümrük kaçağı sigaranın gümrüklenmiş değerinin 4.423,91 TL ve pek hafif değerde olduğu, 25.03.2013 tarihinde ele geçirilen 662 karton gümrük kaçağı sigaranın gümrüklenmiş değerinin 43.743,14 TL ve normal değerde olduğu, suç tarihi itibarıyla ele geçirilen eşyaların toplam gümrüklenmiş değerinin ise 48.167,05 TL ve normal değerde olduğu anlaşılmıştır.

Dava konusu olayda ele geçen 727 karton gümrük kaçağı sigaranın Daire uygulamalarımıza göre ticari miktarda olması, sanıkların alınan savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğunun anlaşılmış olması karşısında sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit kabul edilip haklarında 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; Sanıklar hakkında kurulan hükümde, suç konusu kaçak sigaraların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun’un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli bulunmamış olup, söz konusu hukuka aykırılığın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle, sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla 4733 sayılı Kanun kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı hükmün,

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden