Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11797 K.2021/9976

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü; Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında suça konu yerin 1943 yılında orman kadastro çalışmaları yapılarak kesinleştiğini, tapu kaydında 592 parsel üzerinde olduğunun belirtildiği, 592 sayılı parselin tapu tarihi 17.12.2014 tarihi ile beraber mezarlık-orman niteliğinde olduğunun belirtildiği,

her ne kadar çelişkiye mahal bırakacak şekilde suça konu yerin 2/B uygulamasıyla orman dışına çıkarıldığı belirtilmiş ise de, tutanak tarihinden sonra kesinleşen 2/B çalışmalarının sanığın eylemini suç olmaktan çıkarmayacağı sonuç itibarıyla suç tarihinde dava konusu yerin orman sınırında kaldığının anlaşılması karşısında, sanığın 6831 sayılı Kanunun 93. maddesine muhalefetten mahkumiyetine karar verilmesi yerine yeterli ve yerinde görülmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,