Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/11859 K.2021/10993

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na muhalefet etmekten kabahatli ... hakkında anılan Kanun'un 48/5. maddesi gereğince 1.228,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Denizli Trafik Düzenleme Şube Müdürlüğü Trafik Düzenleme ve Denetleme Büro Amirliğinin 18/01/2020 tarihli ve MA 50900500 sıra numaralı trafik idari para cezası karar tutanağı ile aynı tarihli ve 733 sayılı sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınması tutanağına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin Denizli 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 30/01/2020 tarihli ve 2020/410 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair mercii DENİZLİ 1. Sulh Ceza

Hakimliğinin 11/02/2020 tarihli ve 2020/925 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.07.2020 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2020 tarihli ve KYB. 2020/59192 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, İtiraza konu idari para cezası ile alkol tespit tutanağının kabahatlinin huzurunda tanzim edilmiş olduğu, yapılan alkol ölçümü sonucunda 18/01/2020 tarihinde saat 20:22 itibari ile 1.31 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, ancak kabahatli tarafından başvurularına dayanak olarak ibraz edilen Denizli Devlet Hastanesince düzenlenen 18/01/2020 tarihli ve numune alma saati 22:33 olan raporda ise kanda alkol tespit edilmediğinin anlaşıldığı,

her iki ölçüm arasında 2 saat 09 dakikalık fark bulunduğu ve tıbben her bir saatte kişinin kanındaki alkol oranının 0.15 promil düzeyinde azalma göstereceği, kabahatlinin alkol oranının polisler tarafından tespit edildiği an ile hastanede ölçüm yapılan an arasında alkol değerinin tamamen yok olmasının tıbben mümkün olmadığı,

kabahatlinin kullanmış olduğu aracın hususi bir araç olduğu ve yasal alkol sınırının 0,51 promil olduğunun anlaşılması karşısında, polisler tarafından alkol değerinin tespitinin yapıldığı sırada kabahatlinin alkol oranının yasal sınırın altında kaldığının kabulü gerektiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;