Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/12618 K.2023/9134

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nevşehir (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 22.02.2012 tarihli ve 2011/1106 Esas, 2012/122 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'a (5188 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2.Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/774 Esas, 2015/795 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı mahkûmiyetine karar verilmesi nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanması ile 5188 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz sebepleri; müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığına, tespit tarihinde 5 yıllık çalışma izni süresinin dolmadığına, tüm aşamalarda işlemlerin çalışma izin belgesine (yakakartı) göre yürütüldüğüne, bu belgenin de süresinin dolmadığına, doğrudan verilen adlî para cezası nedeni ile hükmün açıklanmasının hatalı olduğuna, belirtilen ve re'sen tespit edilecek nedenler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.23.08.2011 tarihinde yapılan denetimde, sanığa ait şirkette istihdam edilen İsmail Yaman isimli şahsın, çalışma izni süresinin bitmesine rağmen özel güvenlik görevlisi olarak çalıştırıldığı tespit edilmiştir.

2.Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında, kendi sorumluluğunun bulunmadığını, aynı zamanda istihdam edilen şahsın çalışma izin süresinin dolmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

3.Kayseri Valiliği tarafından İsmail Yaman adına düzenlenen eğitim sertifikasının 26.07.2006 tarihli ve 5 yıl süreli olduğu, özel güvenlik görevlisi kimlik kartının ise 26.06.2007 tarihli ve 5 yıl süreli oldukları görülmüştür.

IV. GEREKÇE

1.5188 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde tanımlanan suçun oluşabilmesi için aynı Kanun'un 11 inci maddesine göre çalışma izni verilmeyen kişilerin istihdam edilmesinin gerekeceği, 12.04.2011 tarihli ve 27903 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6215 sayılı Kanun'un 2 nci maddesiyle anılan maddenin birinci fıkrasında yapılan değişiklik sonrasında getirilen düzenlemede, çalışma izninin beş yıl süreli olarak verilmesine ilişkin düzenlemeye ver verilmediği görülmekle; somut olay bakımından suç tarihi itibarı ile çalışma izni verilmeyen birinin istihdam edildiğinden söz edilemeyeceği anlaşılmakla, unsurları itibarı ile oluşmayan suçtan sanığın beraatına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyetine karar verilmesi,

2.Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 23.08.2011 yerine 26.07.2011 olarak gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2015/774 Esas, 2015/795 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,