Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/14074 K.2024/318

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2014/811 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 15 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, suça konu yerdeki fındık fidanlarının müsaderesine, 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ... hapis ve

10.000 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; ağaç kestiği taşınmazın babasından kalan fındık bahçesi olduğuna, kendiliğinden yetişen ağaçlar fındık ağaçlarına zarar verdiği için kesmek zorunda kaldığına, suç işleme kastı olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve cezaların ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.13.05.2013 tarihinde orman muhafaza memurları tarafından yapılan kontrolde, fındık bahçesi içinde motorlu testere ile kesilmiş 159 adet ağaç kökü ve 4350 m2 lik açma alanı tespit edilmiştir.

2.Sanık savunmasında, suça konu yerin 56 yıllık fındık bahçesi olduğunu, babasından beri kullanıldığını, fındıkların gelişimine engel olduğu için kendiliğinden yetişen ağaçları kestiğini ve bu yere ilişkin tapusunun mevcut olduğunu beyan etmiştir.

3.Mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda dava konusu yerin orman vasfıyla Maliye Hazinesi adına kayıtlı orman parseli olduğu tespit edilmiştir. Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda, 10-20 yaş aralığındaki fındıklar geliştikçe etrafındaki ağaçların kesildiği, 2013 yılı şubat ayında açma yapıldığı, suça konu yerin amenajman planı ve memleket haritasında orman alanı olduğu, arazi kadastrosu çalışmasına göre suça konu yerin orman parseli içinde kaldığı, 159 adet yapacak nitelikte ağacın ve 18 ster yakacak odunun motorlu testere ile kesildiği, kesimler ve otlatmalar neticesinde orman orijini bozularak alt tabakada kesif orman süceyratı oluştuğu yönünde görüş bildirilmiştir.

4.Orman İdaresinin 25.11.2013 tarihli yazısında orman kadastrosunun 06.09.2013 tarihinde kesinleştiği belirtilmiştir.

IV. OLAY VE OLGULAR

Suç tutanağı, sanık savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sübutuna yönelik temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.Ancak;

1.Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılması istemi ile dava açıldığı halde, 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan 6831 sayılı Kanun'un 91 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

2.İddianamede suça konu yerde bulunan fındık ağaçlarının müsaderesi talep edilmediği halde sanığa ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi ve müsaderesi talep edilen orman emvali hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Orman İdaresinin 25.11.2013 tarihli yazısına göre, suça konu yerde orman kadastrosunun suç tarihinden sonra kesinleştiği anlaşılmakla, sanık hakkında işgal ve faydalanma suçunun yeniden tarla açmak suretiyle veya yanmış orman sahalarında gerçekleşme halinin tartışılarak 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanma koşullarının değerlendirilmesi gerekirken, eylemin kesinleşmiş orman kadastrosu sınırları içinde gerçekleştiği şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması,

4.Engel adlî sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında yasal olmayan gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ünye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2014/811 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,