KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/14219 E., 2025/5622 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2025
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2014/257 E., 2015/417 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hükümler
- Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi
- Tebliğname görüşü
- Kısmî ret, kısmî düzeltilerek onama, kısmî bozma
Karar Metni
380 kelime·2 dk okuma
Gıyabi kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi gereği dosya kapsamına göre sanık ...'un bilinen en son adresi olan ve yargılama aşamasında bildirilen adresine tebliğe çıkartılması, bu adreste tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca güncel MERNİS adresinde tebliği yerine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına uygun tebligat çıkartılmadan, doğrudan mernis adresine yapılan tebligatın geçerli sayılamayacağı cihetle, gıyabi mahkûmiyet hükmüne ilişkin yapılan tebligat usulsüz olup, sanığın eski hale getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Sanık ... müdafi olduğunu beyan eden Av. ...'ın 22.10.2015 tarihli dilekçesinin; gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğundan bahisle infazın durdurularak kararın yeniden tebliğ edilmesine ilişkin olduğu ve dilekçede temyiz talebinin bulunmadığı, sanık ...'un
23.10.2015 tarihli temyiz başvuru dilekçesinin dosya kapsamında yer aldığı hususu da dikkate alınarak Tebliğname'de belirtilen 1 numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanıkların yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 67/2-d bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 26.05.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/14219, K. 2025/5622, 15 Nisan 2025 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama