Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/14280 K.2025/323

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olay tutanakları ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde; sanık tarafından işletilen işyerinde kaçak sigara satıldığının anons edilmesi üzerine kolluk görevlilerince bahse konu iş yerine girilerek sanığa kaçak sigara olup olmadığı sorulduğunda sanığın çekmeceden, masanın altından çıkardığı gümrük kaçağı sigaralara elkonulması şeklinde gerçekleşen olaylarda, sanığın savunmalarında suçlamayı kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, suça konu eşyanın ele geçirilmesine dayanak teşkil eden mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi,

gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş yazılı arama kararının da bulunmadığı, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38/6. fıkası da “Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez.” hükmü ve yine 5271 sayılı Kanun'un 206/2-a bendi, 217/2. fıkrası, 230/1. fıkrası da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş olan

sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.