Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/1492 K.2023/8338

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/313 Esas, 2016/462 Karar sayılı kararı ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın denetim süresi içinde suç işlemediği anlaşılmakla 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası uyarınca davanın düşürülmesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında olduğu, Mahkemece sanık hakkında 13.05.2009 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 13.08.2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi olan beş yıllık süre içerisinde kasıtlı yeni bir suç işlemediği gerekçesiyle 31.03.2016 tarihinde açıklanması geri bırakılan hükmün ortadan kaldırılarak sanık hakkında davanın düşmesine karar verildiği ancak bu kararın, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onuncu fıkrası gereğince duruşma açılarak verilmesi gerektiği halde yazılı şekilde duruşma açılmadan, dosya üzerinden ve tensiple verildiği anlaşılmakla anılan karar bu nedenle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/313 Esas, 2016/462 Karar sayılı kararına yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,