Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/14946 K.2021/11124

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 09/07/2015 yerine 12/06/2015 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere göre, mahkemenin sanığın TCK 30/1. maddesi kapsamında, kaçınılmaz bir hataya düştüğü gerekçesi yerinde görülmemiş ise de; dosyada mevcut fotoğrafların heyetçe incelenmesi ve aksi sabit olmayan savunmaya göre; sanığın suç kastı ile hareket etmediği sabit görülmekle, katılanların vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.09.2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mahkemece usulüne uygun olarak verilen arama kararı neticesinde, sanığın işyerinde yapılan aramada şikayetçi firmaların tescilli markalarına ait Louıs Vuıtton marka ve logolu 36 adet pijama altı, ... ’a ait ... ve ... marka ve logolu 54 adet bayan şort, yine ... ve ... marka ve logolu 7 adet pijama altı, yine ... ve ... marka ve

logolu 18 adet çocuk pijama altı ele geçirilmiş, Cumhuriyet Savcılığı'nca düzenlenen iddianamede sanığın 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A-1 maddesinden cezalandırılması istenmiştir.

Yerel Mahkemece yapılan yargılama neticesinde suçun maddi ve manevi unsurlarının varlığı kabul edilmekle birlikte, sanığın TCK’nun 30/1. maddesi kapsamında hataya düştüğü denilerek kastının ortadan kalktığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

TCK’nun 30/1. maddesinde suçun kanuni tanımındaki maddi unsurları bilmeyen bir kimse kasten hareket etmiş olmaz denilmek suretiyle hatanın tanımı yapılmıştır.

Sanık, giyim mağazasını işleten, giyim ürünlerini satan bir kişidir. Bu ürünlerin sahte olduğunu bilebilecek durumdadır. Bu ürünlerin bir markaya ait olduğunu bilmiyordum şeklindeki savunması TCK’nun 30/1. maddesi kapsamında hata olarak kabul edilemez.

Sanığın işyerinde ele geçen ürünlerin marka takliti olduğu bilirkişi raporuyla sabittir. Esasen bu konuda bir tereddüt bulunmamaktadır.

Yukarı paragraflarda belirttiğim nedenlerle sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğini düşündüğümden, Dairemizin yerel Mahkemece verilen beraat kararını onamasına dair çoğunluk görüşüne katılmıyorum.