Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/15149 K.2023/5383

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.10.2009 tarihli ve 2009/169 Esas, 2009/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'na (5490 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun' un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde 26.08.2014 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçu nedeni ile Balıkesir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2015 tarihli ve 2015/773 Esas, 2015/823 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verilmesi nedeni ile sanık hakkındaki hükmün açıklanmasıyla sanığın, 5490 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 67 nci maddesinin birinci fıkrası ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi uyarınca 5 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz temyiz sebepleri; suç işleme kastının bulunmadığına ve mahkumiyet kararının bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın, aslında Balıkesir il merkezinde ikamet etmesine karşın, Bigadiç İlçe Nüfus Müdürlüğü nezdindeki 05.12.2008 tarihli beyanında, yerleşim yeri adresini Dikkonak Köyü olarak bildirdiği anlaşılmıştır.

2.Sanık, aşamalarda tespit edilen savunmalarında, aslında köyde ikamet ettiğini, çocukların okulu nedeni ile okul döneminde kiralık olarak Balıkesir adresinde bulunduklarını beyan ettiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın, yerleşim yeri olarak bildirmiş olduğu adresten farklı bir adreste ikamet ettiğinin tespit edilmesinden ibaret somut olayın 5490 sayılı Kanun'un 68 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde düzenlenen kabahati oluşturduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun (5326 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebileceği sabit ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca soruşturma

zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli (sanık) hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında 5490 sayılı Kanun'un 67 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.03.2016 tarihli ve 2016/32 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5326 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararı verilebileceği sabit ise de idari para cezasının miktarına göre aynı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca soruşturma zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi nedeniyle kabahatli (sanık) hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,