Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/15583 K.2023/2923

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mustafa Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/171 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında yoklama kaçağı olmak suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 63 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin son cümlesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 3.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın atılı suçuna ilişkin mazeretini açıklamasına fırsat verilmediğine, sanık tarafından kendisinde uyku apnesi olduğu bizzat beyan edilmesine rağmen tutanağa geçirilmediğine, bu haliyle verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Askerlik yükümlüsü sanığın yoklama kaçağı olmak eyleminden ötürü tarafına düzenlenmiş ve kesinleşmiş idari para cezası bulunmasına rağmen askerlik işlemlerini tamamlamadığı ve yakalanmakla ele geçtiği maddi vakıa olarak belirlenmiştir.

2.Sanık savunmasında özetle; babasının vurulduğunu, kızının hasta olduğunu, annesinin umreye gideceğini, hakkında para cezası düzenlendiğini, yoklama kaçağı olmak suçundan yakalandığını ve kendisine on beş gün içinde askerlik işlemlerini tamamlatması gerektiğini söylediklerini ayrıca kilosu nedeniyle uyku bastığını, nefes alıp veremediğini beyan etmiştir.

3.Sanık müdafii savunmasında özetle; sanığın sağlık durumu nedeni ile askere gidemediğinin ortada olduğunu, obezite nedeni ile bir yıl erteleme aldığını, beraatini aksi halde lehe olan hükümlerin uygulanmasını istediklerini beyan etmiştir.

4.Mustafa Kemalpaşa Kaymakamlığı İlçe Hukuk İşleri Şefliğinin 26.03.2014 tarihli ve 2063 Esas, 91 Karar sayılı idari yaptırım kararı, idari para cezasının tebliğ edildiğine dair tebligat parçası, Mustafa Kemalpaşa Merkez Jandarma Karakol Komutanlığının 22.01.2016 tarihli yakalama tutanağı, Mustafa Kemalpaşa Askerlik Şubesi Başkanlığının yükümlünün askerlik safahatine ilişkin bila tarih imzalı yazısı, Mustafakemalpaşa Askerlik Şubesi Başkanlığının 08.02.2016 tarihli suç duyurusuna ilişkin yazısı, 23.03.2016 tarihli yoklama çağrı tebligatına ilişkin tebellüğ belgesi, Bursa Asker Hastanesi Baştabipliğinin 22.03.2016 tarihli obezite tanısıyla ertesi yıla bırakma kararını havi sağlık kurulu ve dosya kapsamında bulunan diğer belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Gerek sanığın gerekse sanık müdafiinin mahkeme huzurunda usulüne uygun olarak tespit edilen ifadelerinde sanığın sağlık problemlerinin bulunduğuna ilişkin mazeretinin 31.03.2016 tarihli hüküm duruşmasında tutanağa geçirildiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin sanığın yoklama kaçağı olmasına ilişkin mazeretini beyan etmesine fırsat verilmediği ve bu hususun tutanağa geçirilmediği yönündeki temyiz sebeplerine itibar edilmemiştir.

2.Sanığın belirtilen eyleminin yoklama kaçağı olmak suçuna vücut vereceği kabul edilerek, anılan suçtan dolayı yazılı olduğu şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmamakla birlikte; Bursa Asker Hastanesi Baştabipliğinin 22.03.2016 tarihli ve SAĞ.KRL:5043685-1120- 22.03.2016/SAĞ.KRL.- 5043685 sayılı rapor ön bildirim belgesinde "E66.9 Obezite, tanımlanmamış (kilo fazlalığı)" tanısıyla, ertesi yıla bırakma kararının verilmesi ve sanığa atılı suçun oluşabilmesi açısından askerliğe elverişli olma koşulunun bulunması karşısında, ertesi yıla bırakma sonucunda düzenlenen raporun aslının yada onaylı suretinin dosyaya getirtilerek ve gerektiği takdirde suç tarihlerine ilişkin ek rapor düzenlemesi talep edilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde,

3.Yine hükümden sonra 03.08.2018 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7146 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile (mülga) 1111 sayılı Kanuna eklenen geçici 55 inci maddesinin birinci fıkrasında, "Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihte her ne sebeple olursa olsun henüz fiilî askerlik hizmetine başlamamış ve 1 Ocak 1994 tarihinden (bu tarih dahil) önce doğan 1076 sayılı Kanun ile bu Kanuna tabi yükümlüler;

istekleri halinde, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren üç ay içinde askerlik şubelerine veya yurt dışı temsilciliklerine başvurmaları, 15.000 Türk lirası veya Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz satış kuruna göre ödeme tarihindeki karşılığı kadar konvertibl yabancı ülke parasını defaten ödemeleri ve 21 gün temel askerlik eğitimini yerine getirmeleri şartıyla askerlik hizmetini yerine getirmiş sayılırlar." hükmünün;

aynı maddenin altıncı fıkrasında ise "Bu madde hükümlerinden yararlanan yükümlüler hakkında saklı, yoklama kaçağı ve bakayadan dolayı idari ve adli soruşturma ve kovuşturma yapılmaz, başlatılmış olanlar sona erdirilir ve bu suçlara ilişkin kesinleşmiş idari para cezaları tahsil edilmez" hükmünün düzenlendiği dikkate alındığında;

Sanığın bağlı bulunduğu Askerlik Şubesi Başkanlığından, 7146 sayılı Kanun kapsamında bedelli askerlik için müracaatta bulunup bulunmadığı, müracaata bulunmuş ise 15.000,00 Türk Lirası veya Türkiye Cumhuriyet Merkez Bankası döviz satış kuruna göre ödeme tarihindeki karşılığı kadar konvertibl yabancı ülke parasını defaten ödeyip ödemediği, ayrıca üç ay içinde başvurması ve bedelini yatırmış olması halinde 21 gün temel askerlik eğitimini yerine getirip getirmediği hususlarının araştırılması ve elde edilecek sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mustafa Kemalpaşa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2016/64 Esas, 2016/171 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,