Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/16717 K.2023/1742

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi

gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 29.03.2012 tarihli ve 2011/1754 Esas, 2012/962 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında asıl dava kapsamında 4320 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 ...

15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına ve asıl dava ile birleştirilmesine karar verilen Adana (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 20.10.2011 tarihli ve 2011/1867 Esas, 2011/2254 Karar sayılı dava dosyası kapsamında 4320 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi uyarınca 2 ...

15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu' nun ( 5271 sayılı Kanun) 231 ... maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2016/220 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararıyla; sanığın denetim süresi içerisinde 12.03.2015 tarihinde işlemiş olduğu kasten yaralama suçu nedeni ile Ceyhan 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2015 tarihli ve 2015/131 Esas, 2015/352 Karar sayılı kararıyla mahkumiyetine karar verilmesi üzerine sanık hakkındaki hükmün açıklanması suretiyle sanığın, ayrı ayrı iki defa 4320 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile 5237 sayılı Kanun' un 62 nci maddesi uyarınca 2 ... 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun' un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 24.02.2021 tarihli ve 2016/230486 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Yargıtay ( Kapatılan ) 19. Ceza Dairesine tevdi olunmuş, anılan Dairenin 01.07.2021 tarihli 2021/3179 Esas, 2021/18510 Karar sayılı kararı ile Dairemize gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1.Hükmün açıklanmasına neden olan olayda mağdurun kendisi olduğuna, ancak yalan ve yanlış ifadeler nedeni ile kendisinin de ceza aldığına,

2.Mağdur olduğuna, mağduriyetinin giderilmesi ve hakkında hükmolunan cezanın tekrar ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümden önce, 20.03.2012 tarihli ve 28239 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 08.03.2012 tarihli ve 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 14.01.1998 tarihli ve 4320 sayılı Ailenin Korunmasına Dair Kanun'un tümüyle yürürlükten kaldırıldığı, aynı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan "bu kanun hükümlerine göre hakkında tedbir kararı verilen şiddet uygulayan, bu kararın gereklerine aykırı hareket etmesi halinde, fiili bir suç oluştursa bile ihlal edilen tedbirin niteliğine ve aykırılığın

ağırlığına göre hâkim kararı ile üç günden on güne kadar zorlama hapsine tabi tutulur." şeklindeki düzenleme ile tedbire muhalefet eyleminin yaptırımının yeniden düzenlendiği, tanımlar başlıklı 2 nci maddenin birinci fıkrasının (c) bendinde ise hâkim tanımı ile Aile Mahkemesi hâkiminin ifade edildiğinin anlaşılması karşısında, anılan yeni düzenleme uyarınca tedbir kararlarına aykırılık halinde görevli mahkemenin Aile Mahkemesi olduğu anlaşıldığından görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana 25. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2016 tarihli ve 2016/220 Esas, 2016/375 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.

Yazı İşl. Müd.Y

İ.A