Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/17213 K.2025/12766

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Suç tutanağı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediği sabit kabul edilip hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Ancak; Dosya kapsamından suça konu yerde 90 adet dip kökün tespit edildiği, dipten motorlu testere ile kesilen ağaçların hem yapacak hem de yakacak nitelikte emval veren ağaçların olduğu anlaşılmakla;

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 61. maddesi gereği alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurlarının dikkate alınması gerekmekte olup dosya

kapsamına göre sanığa atılı eylem, benzer olaylarla karşılaştırılıp kesilen ağaç miktarı dikkate alındığında, temel ceza tayin edilirken makul oranda teşdit uygulanması yerine yazılı şekilde alt sınırdan ceza takdir ve tayin edilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddelerine muhalefet edilmesi,

2.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.