Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/17778 K.2023/9723

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu,

sanığın yokluğunda verilen hükmün son bilinen adresinden farklı bir adresine usulsüz olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından öğrenme üzerine sanığın ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'nun (6831 sayılı Kanun) 108 inci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci ve 50 nci maddeleri uyarınca 25 gün hapis cezasından çevrilen 500,00 TL ve 4 gün karşılığı 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça konu emvalin müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan vekilinin temyiz sebepleri; nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına talebine ilişkindir.

B.Sanığın temyiz sebepleri; suça konu odunları tapulu yerden kestiğine, eksik ve hatalı inceleme yapıldığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.06.10.2012 tarihinde ihbar üzerine sanığın yönetimindeki kamyonun durdurulduğu, araçta nakliye belgesi olmayan ve yaş nitelikte 20 kental odun tespit edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmalarında eşi adına kayıtlı 141 ada 40 nolu parselden ağaç kestiğini, bazı ağaçların kepçe ile kökünden sökülerek dereye yuvarlandığını beyan etmiştir.

3.Sanığın yer göstermesi ile mahallinde yapılan keşif sonucu fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 3 adet ağaç kökünün dere vasıflı, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerde kaldığı, 4 adet ağaç kökünün 141 ada 40 parsel numaralı taşınmazda yer aldığı tespit edilmiştir. Orman bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda suça konu yerde 3 adet saçlı meşe, 3 adet kızılağaç ve taşınmaz sınırları dışında, dere içinde kesilmiş ancak gövdesi yerinde duran 1 adet kızılağaç olduğunun belirlendiği yönünde görüş bildirilmiştir.

4.141 ada 40 parsele ilişkin tapu kaydı dosyada mevcuttur.

IV. GEREKÇE

A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden İşlenen suça nazaran aracın müsaderesinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin üçüncü fıkrası gereğince hakkaniyete aykırı olacağı cihetle, nakil aracının iadesine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden

Sanık hakkında kurulan hüküm;

Sanığın idaresindeki kamyonda nakliye belgesi ibraz edilemeyen emval ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108 nci maddesine aykırılık suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuş ise de, fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda 1, 2 ve 3 numaralı ağaç köklerinin dere vasfında, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerde kaldığı, diğer köklerin bulunduğu yerin ise 141 ada 40 parsel sayılı taşınmazda olduğunun tespiti karşısında, sanığın eyleminin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin deliller tartışılarak, fiilin sübut bulması halinde sanığa ek savunma hakkı verilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12

nci maddesi ile, 5237 sayılı Kanun'un önödemeyi düzenleyen 75 nci maddesinde yapılan değişiklik sonucu, 6831 sayılı Kanun'un 108 nci maddesine aykırılık suçunun önödeme kapsamına alındığı ve Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas 2021/4 Karar sayılı ve 25.06.2020 tarihli, 2020/16 Esas 2020/33 Karar sayılı iptal kararları ile 7188 sayılı Kanunla değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası ile; sadece adlî para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda "basit yargılama usulü"nün uygulanması mümkün hale getirilmiş olmakla;

sanık hakkında önödeme prosedürü ve basit yargılama usulünün uygulanarak, sonucuna göre hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Suçta Kullanılan Nakil Aracının Müsaderesine Yer Olmadığına İlişkin Karar Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararında nakil aracının iadesi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün nakil aracının iadesine ilişkin bölümünün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Kurulan Mahkûmiyet Hükmü Yönünden Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/395 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,