Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/17856 K.2025/12748

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İddianamede 6831 sayılı Kanun'un 91. ve 93. maddeleri gereği sanığın cezalandırılmasının talep edildiği, 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesinin ormanlık alanda ağaç kesme eylemlerine, 6831 sayılı Kanun'un 93. maddesinin ise ormanlık alanda işgal ve faydalanma eylemlerine yönelik olduğu, iki suçun da birbirinden farklı olup ikisi hakkında açılan davalarda hüküm verilmesi gerektiği kabulü karşısında, mahkemece sanık hakkında işgal ve faydalanma suçundan açılan davada gerekçe ve hüküm kısmında karar verildiği belirtilmiş ise de, 93. madde yerine 91. madde yazıldığı anlaşılmış ve bu durumda hükmün karıştırıldığı görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemlerine göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4.

maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66/1-e bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulan 17.03.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.