Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/18295 K.2023/3663

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Kapatılan) 3. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 12.03.2015 tarihli ve 2013/517 Esas, 2015/133 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 54 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 13.04.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.İstanbul (Kapatılan) 3. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararı ile sanığın, tâbi tutulduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin süre tutum dilekçesi sunmakla yetindiği, gerekçeli kararın tarafına usûlüne uygun şekilde tebliğine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan firmalar vekili 21.06.2013 havale tarihli şikâyet dilekçesi ile Kelebek Çanta isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuştur.

2.İstanbul 9. Sulh Ceza Mahkemesinin 24.06.2013 tarihli ve 2013/318 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda, ilgili iş yerinde 27.06.2013 tarihinde sanık hazır bulunduğu halde yapılan aramada 900 adet Louis Vuitton markalı; 50 adet Burberry markalı olmak üzere toplam 950 adet çanta ve cüzdana el konulmuştur. Sanığın arama tutanağını iş yeri ilgilisi olarak imzaladığı anlaşılmıştır.

3.Dosyada mevcut 05.01.2014 tarihli bilirkişi raporunda; orijinal ürünler ile suça konu ürünler karşılaştırmalı olarak incelenmiş ve suça konu çanta ve cüzdanların sahte olarak üretildiği ve aldatıcı özelliklere sahip kullanılmamış marka taklidi eşyalar oldukları, üzerlerinde katılan firmalar adına tescilli markaların iktibas yolu ile taklit edilerek kullanıldığı yönünde görüş bildirilmiştir.

4.Sanık kollukta alınan ifadesinde; arama yapılan iş yerinin sahibi ve sorumlusu olduğunu, suça konu ürünleri uygun fiyatlı olduğu için ve taklit olduklarını bilmeden satın aldığını beyan etmişse de, 13.03.2014 tarihli celsede alınan savunmasında; iş yeri sahibinin (dava dışı) Mustafa ... adlı kişi olduğunu ve bu kişinin yanında maaşlı işçi olarak çalıştığını, Mustafa ...'ün kendisinden suçu üstlenmesini istediğini beyan etmiştir.

5.Arama yapılan iş yerinin suç tarihinde sanık tarafından çalıştırıldığına dair kolluk görevlileri tarafından yapılan araştırma sonucunda düzenlenen 12.09.2014 tarihli tutanak, iş yerine ait kira kontratı ve vergi levhası örneği dosya içerisindedir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına ve Mahkemenin gerekçesine göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun’un 253 üncü maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden “etkin

pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61 ... maddesinin yedinci fıkrasının; aynı Kanun Hükmünde Kararnamenin 61/A maddesinde düzenlenen satışa arz etme veya satma suçu yönünden de uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza hukuku ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddelerinin uygulanmasında zorunluluk bulunması nedeniyle sanık hakkında verilen hükmün bozulması gerekmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul (Kapatılan) 3. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 20.06.2016 tarihli ve 2016/13 Esas, 2016/369 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,