KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/1856 E., 2024/3346 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/501 E., 2016/392 K.
- Suç
- 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet
- Hüküm
- Beraat, eşyanın Gümrük Kanunu'na göre işlem yapılması için iadesine
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma·3 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanığın suçu işlediği sabit olduğundan beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması talebine ilişkindir.
II. GEREKÇE
14.06.2015 günü, Kıbrıs'tan Türkiye Cumhuriyeti'ne giriş yapmak üzere Atatürk Havalimanı'na gelen sanığın valizlerinde ve sırt çantasında toplam 34 şişe (27,10 litre) rakı ele geçirilerek, el konulup muhafaza altına alınmıştır.
Sanığın 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Sanık, 14.05.2015 tarihli ifadesinde; içkileri Kıbrıs'tan 700,00 TL ödeyerek aldığını, arkadaşlarına hediye etmek ve torununun sünneti için ilk kez bu kadar fazla getirdiğini, fazla getirmenin suç olduğunu bilmediğini, bilseydi getirmeyeceğini, 09.11.2015 tarihli talimat ifadesinde, suça konu içkinin gümrüğe tabi olduğunu, yasak olduğunu bilmediğini, kimsenin kendisine bir şey söylemediğini, suçlamayı kabul etmediğini beyan etmiştir.
Sanığa ait bagajda 34 adet şişe toplam (27,10) litre kaçak rakı ele geçmesi şeklinde gerçekleşen olayda; Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, dava konusu kaçak eşyanın miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu, kişisel kullanım sınırı dışında kaldığı gözetilerek, sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/1856, K. 2024/3346, 26 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama