Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19704 K.2025/910

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

İncelemeye konu iş bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 10.03.2014, iddianame düzenleme tarihinin 03.03.2016 olduğu,

Mahkemece zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına esas teşkil ettiği kabul edilen ve UYAP sisteminde yapılan incelemede Dairemizin 31.10.2018 tarihli ilâmı ile temyiz isteminin reddine ilişkin karar üzerine kesinleştiği anlaşılan İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/863 Esas, 2015/369 Karar sayılı dosyasında suç tarihlerinin 02.01.2014, 29.03.2014, 08.04.2014 ve 04.06.2014, iddianame düzenleme tarihlerinin ise sırasıyla 16.06.2014, 17.06.2014, 02.07.2014 ve 07.08.2014 olduğu, söz konusu dosyada anılan 02.01.2014, 29.03.2014, 08.04.2014 ve 04.06.2014 tarihli eylemler yönünden sanık hakkında ayrı ayrı mahkûmiyet kararlarının verildiğinin anlaşılması karşısında;

İzmir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/863 Esas, 2015/369 Karar sayılı kesinleşen dosyası yönünden kanun yararına bozmaya gidildikten sonra temyize konu iş bu dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmesinin akabinde 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.