Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19889 K.2025/6449

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hükmün gerekçesinde, sanıklar hakkında basit yargılama hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönünde kabule yer verildiği anlaşılmakla, Tebliğnamede yer verilen bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesi kapsamında değerlendirilen ve 25.03.2019 tarihinde kesinleşen, aynı Mahkemenin 11.10.2018 tarihli ve 2017/5 Esas, 2018/259 Karar sayılı dosyası kapsamında hükmolunan 10.417,00 TL adlî para cezasının mahsubu ile yetinilmesi gerekirken netice cezadan düşülmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.