Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/19929 K.2025/5906

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

06.12.2013 tarihli olayda ele geçirilen oynanmış bahis kuponlarının delil olarak dosyada saklanması yerine müsaderelerine karar verilmesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54. maddesi uyarınca suçta kullanılan eşyaların müsaderelerine karar verilirken fıkranın gösterilmemesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği, hüküm fıkrasından müsadereye ilişkin 6. madde hükümden çıkartılıp, yerine "Karar kesinleştiğinde adli emanetin 2013/500 sırasında kayıtlı 1 adet siyah klavye, 1 adet fare, 1 adet monitör, 1 adet siyah-gri bilgisayar kasasının suçta kullanıldığı anlaşılmaklu TCK'nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine, yine aynı adli emanete kayıtlı 7 adet bahis bülteninin dosyasında delil olarak saklanmasına,