Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/1996 K.2023/610

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Doğubayazıt Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.02.1995 tarihli ve 1994/17 Esas, 1995/22 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 1918 sayılı Kaçakçılığın Men ve Takibine Dair Kanun'a (1918 sayılı Kanun) Muhalefet suçundan aynı Kanun'un 27 nci maddesi dördüncü fıkrası delaletiyle üçüncü fıkrasından 213.839.884,00 TL tazmini nitelikte ağır para cezası, anılan Kanun'un 33 üncü maddesi gereğince artırım yapılarak 235.233.852,4 TL tazmini nitelikte ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyizi üzerine Dairenin 14.12.2995 tarih 1995/8941 Esas,

1995/10004 Karar sayılı kararı ile hükmedilen tazmini ağır para cezasının 235.223.872,00 TL olarak düzeltilerek onanmasına karar verilmekle hüküm kesinleşmiştir.

3.Sanık 04.04.2016 tarihli dilekçesi ile Doğubayazıt Asliye Ceza Mahkemesinden mahkumiyet hükmünün infazından bu yana 3 yıllık sürenin geçtiği ve bu süre zarfında bir suç işlemediğinden memnu haklarının iadesini talep etmiştir.

4.Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesi 05.04.2016 tarihli ek karar ile sanık hakkında hükmedilen cezanın hapis cezası olmayıp adli para cezası olduğu, sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmediği gerekçeleri ile memnu hakların iadesi talebini reddetmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; 1.Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 1994/17 Esas, 1995/22 Karar sayılı ek red kararı ile mağdur olduğuna,

2. Re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.14.01.1994 tarihinde devriye görevini ifa eden ekip ... plaka sayılı aracın durumunu şüpheli bulup dur ihtaratında bulunmuş, aracın kaçması sonucu yapılan takip neticesinde durdurulan araçta sanık ...'a ait 80 karton kaçak sigara ele geçirilmiştir.

2.Dairenin 14.12.1995 tarih 1995/8941 Esas, 1995/10004 Karar sayılı kararı ile hükmedilen tazmini ağır para cezasının 235.223.872,00 TL olarak düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

3.Sanığın adli sicil sabıka kaydından anlaşıldığı üzere sanık hakkında hükmolunan ceza 16.10.1996 tarihinde infaz edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda mahkemesince memnu hakların iadesi talebi üzerine, yasaklanmış haklarının bulunmadığından bahisle talebin reddine karar verilmiş ise de, sanık hakkındaki mahkumiyet kararında herhangi bir hak yoksunluğu yer almasa da, adli sicil arşiv kaydının bulunmasının yasaklanmış hak kavramına dahil olduğu, sanığın cezasının infaz edildiği 16.10.1996 tarihinden itibaren 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu'nun 13/A maddesinde yer alan 3 yıllık süre tamamlanmış olmakla, sanığın daha sonra yeni bir suç işlemediğinin anlaşılması, mahkemesince yapılacak değerlendirmede sanığın hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda kanaate ulaşılması durumunda yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Doğubayazıt 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.04.2016 tarihli ve

1994/17 Esas, 1995/22 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,