Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20061 K.2024/11307

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz istemi; sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun maddi ve manevi unsurunun gerçekleşmediğine, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verildiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Temyize konu kararda sanığa atılı suça ilişkin uygulama maddesinin, 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun 79/1. maddesi yerine 66/1-a maddesi olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi mümkün maddi yazım hatası olarak görülmüştür.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın, 08.04.2012 tarihinde Birliğin erat tuvaletinde bulunduğu sırada, kendisine tedavi amaçlı verilen bol miktardaki ilacı cam sil denilen cam temizleme sıvısıyla içtiği, Erzurum Bölge Eğitim ve Araştırma Hastanesindeki 36 saatlik tedavisine

müteakip 17.04.2012 tarihinde sevk edildiği Ankara GATA Hastanesi Psikiyatri Servisince bir ay süreyle hava değişimine gönderildiği, yeminli beyanları tespit edilen tanık anlatımlarına göre sanığın sürekli olarak çürük alma niyet ve beklentisinde olduğu, dolayısıyla sanığın ilaç ve cam sili beraber içme şeklinde gerçekleşen eyleminin kendini askerliğe yaramayacak hale getirmeye teşebbüs etmek suçunu oluşturduğu sabit görülerek, Mahkemece sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır

.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

(Kapatılan) Askeri Yargıtay 1. Dairesinin, 11.11.2015 tarihli ve 2015/646 Esas, 2015/656 Karar sayılı bozma ilamına konu (Kapatılan) 9. Kolordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 30.10.2013 tarihli ve 2013/90 Esas, 2013/374 Karar sayılı mahkûmiyet kararında, sanık hakkında hapis cezasından çevrili 1.500,00 TL adlî para cezasına hükmedildiği ve hükmün sanık tarafından temyiz edildiği dikkate alınmaksızın, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı göz önüne alınarak önceki hükümde yer alan sonuç cezanın infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesis edilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR