Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20132 K.2023/7857

İskenderun 7.Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

1.İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.11.2004 tarihli ve 2003/401 Esas, 2004/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 93 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 59 uncu maddesi ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un (647 sayılı Kanun) 4 üncü maddesi uyarınca 3.467.100.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeksizin 10.02.2005 tarihinde kesinleştiği,

2.Sanığın denetim süresi içinde suç işlediğinin ihbarı üzerine İskenderun (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2003/401 Esas, 2004/197 Karar sayılı ek kararı ile sanık hakkında İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 04.11.2004 tarihli ve 2003/401 Esas, 2004/197 Karar sayılı kararıyla hükmedilen ve ertelenen cezanın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesi uyarınca aynen ve derhal infazına karar verildiği,

3.İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığı İlâmat Bürosunun 08.08.2016 tarihli talebi üzerine İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 26.08.2016 tarihli ve 2003/401 Esas, 2004/197 Karar sayılı ek kararıyla infazın durdurulmasına karar verildiği,

4.İskenderun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.04.2016 tarihli ve 2003/401 Esas, 2004/197 Karar sayılı ek kararına yönelik kanun yararına bozma istemi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Ceza Dairesinin 07.06.2017 tarihli ve 2017/3335 Esas, 2017/5365 Karar sayılı ilâmıyla İskenderun (kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 04.11.2004 tarihli ve 2003/401 Esas, 2004/197 Karar sayılı kararının bozulmasına karar verildiği,

5.İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2017 tarihli ve 2017/569 Esas, 2017/576 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 93 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 5237 sayılı Kanun'un 62 ve 50 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesi gereği sanığın 3.467,10 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği,

6.Sanığın denetim süresi içinde kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine İskenderun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.10.2020 tarihli ve 2020/104 Esas, 2020/256 Karar sayılı kararıyla temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu,

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan "Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322 nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326 ncı maddeleri uygulanır.

(Ek cümle: 1/7/2016-6723/33 md.) Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez." şeklindeki düzenleme karşısında. Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden sonra 01.10.2020 tarihinde verilmiş olan hükmün istinaf kanun yoluna tabi olduğu anlaşılmakla, istinaf incelemesinin yapılması için dosyanın görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesinin ilgili dairesine gönderilmek üzere Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,