Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20167 K.2023/3674

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.05.2012 tarihli ve 2012/253 Esas, 2012/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan (mülga) 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 54 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve suça konu eşyaların müsaderesine hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 22.05.2012 tarihinde

kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/737 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararı ile sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 ... maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında marka hakkına tecavüz suçundan 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 54 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve suça konu eşyaların müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebebi; sanığın suç işleme kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili 15.08.2011 tarihli şikâyet dilekçesi ile ... Tuhafiye isimli iş yerinde hak sahibi oldukları tescilli markalı ürünlerin, marka haklarına tecavüz edilerek satışa arz edildiği iddiası ile şikâyetçi olmuştur.

2.Pendik 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 15.08.2011 tarihli ve 2011/796 Değişik İş sayılı kararı doğrultusunda kolluk görevlilerince ilgili iş yerinde 16.08.2011 tarihinde yapılan aramada; üzerlerinde Coillou markası bulunan toplam 48 adet tekstil ürününe el konulmuştur.

3. Sanık savunmalarında; arama yapılan iş yerinin vergi kaydının kendi adına olduğunu, bu yeri eşi olan diğer sanık Urhan Kırma ile birlikte çalıştırdıklarını, ürünleri eşinin aldığını, marka taklidi olduklarını anlamadığını beyan etmiştir.

4.Dosyada mevcut 18.04.2012 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu ürünler ile orijinal ürünler kıyas edildiğinde, suça konu ürünlerin orijinal ürünler olmayıp taklit markalı oldukları, katılan firma adına tescilli 2009 65181 numaralı markanın ürünler üzerinde aynen kullanıldığı ve marka hakkına tecavüz fiilinin gerçekleştiği yönünde görüş bildirilmiştir.

5.Yapılan yargılamada; sanık hakkında ... Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 08.05.2012 tarihli ve 2012/253 Esas, 2012/273 Karar sayılı kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 22.05.2012 tarihinde kesinleştiği, sanığın 20.02.2015 tarihinde işlediği marka hakkına tecavüz suçundan İstanbul Anadolu Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 02.07.2015 tarihli ve 2015/339 Esas, 2015/1001 Karar sayılı kararı ile 1 yıl 15 gün hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın 15.07.2015 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşmesi sonrası sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediğinin ihbarı üzerine dosyanın ele alınarak 10.05.2016 tarihli hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, 556 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin 61/A maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen marka hakkına tecavüz suçu olması, 02.12.2016 tarihinde

29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesi ve anılan maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma kapsamına alınması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 2 nci maddesinin birinci fıkrası ve 7 nci maddesinin ikinci fıkrası hükümleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bu suç yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,

uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle başkaca yönleri incelenmeyen İstanbul Anadolu 1. Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli ve 2015/737 Esas, 2016/338 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Yazı İşleri Müd. Y. · H.Ö.