Yargıtay 10. Ceza Dairesi E.2021/20217 K.2023/2893

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2014 tarihli ve 2014/186 Esas, 2014/347 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Dairemizin 13.10.2021 tarihli, 2019/1773 Esas ve 2021/10054 Karar sayılı kararı ile.

"Sanığın vekaletnameli müdafiinin temyiz aşamasında 29.05.2017 tarihinde e-imzalı dilekçesi ile hakimlik-savcılık sınavını kazanması nedeniyle söz konusu müdafilik görevinden istifa ettiği, sanığın üzerine atılı suç nazara alındığında kendisine bir müdafi görevlendirmesi gerektiği, müdafi görevlendirmemesi halinde mahkemece kendisine bir müdafi görevlendirilmesinin isteneceği hususunda meşruhatlı tebligat çıkarılarak sanık tarafından müdafi görevlendirilmemesi halinde barodan res'en bir müdafi görevlendirilerek müdafiye Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın tebliğnamesi de tebliğ edilerek,

vermesi halinde tebliğnameye karşı beyanlarını içeren dilekçesi de eklenmek suretiyle eksiklikler giderildikten sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE," karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 3. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, önleme araması kararına istinaden yolcu otobüsünde yapılan kontrolde, sanığa ait olduğu anlaşılan valizden ağır parfüm kokularının gelmesi üzerine bahse konu valiz açılıp bakıldığında içerisinde suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği; ele geçen uyuşturucu maddenin miktarı, 4 ayrı

paket halinde oluşu, sanığın kanında uyuşturucuya rastlanılmaması ve tüm dosya kapsamı gözetildiğinde, sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararının ve 7242 sayılı Kanunla yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR