KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/20492 E., 2022/5713 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2022
Karar Metni
351 kelime·2 dk okuma
Seyirden yasaklı kişinin kanunda belirtilen şekilde kolluk kuvvetine müracaat etmemesi suçundan sanık ...’ın, 6222 sayılı Sporda Şiddet Ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18/9, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair MALATYA 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/474 Esas, 2020/506 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 28/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.06.2021 tarihli ve KYB. 2021-62108 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu. Mezkür ihbarnamede;
Dosya kapsamına göre, anılan Mahkemesince sanık hakkında 6222 sayılı Sporda Şiddet Ve Düzensizliğinin Önlenmesine Dair Kanun’un 18/9. maddesi gereğince hükmolunan 25 gün karşılığı adli para cezası üzerinden, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 43/1. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak 37 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde 50 gün adli para cezasına hükmedilmesinde ve sonrasında bu rakam üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde,
41 gün adli para cezasına hükmedilmesi ve akabinde 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 251/3. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapıldığında 22 gün adli para cezasına hükmedilmesi gerektiği halde, 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi neticesinde, paraya çevrilme işlemi sonucunda da anılan Kanun'un 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20,00 Türk lirası üzerinden 440,00 Türk lirası yerine,
600,00 Türk lirası adlî para cezasına çevrilmesi suretiyle fazla ceza tayin olunmasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/20492, K. 2022/5713, 23 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama