Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/20495 K.2021/15262

5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununa muhalefet suçundan sanıklar ... ve ...'ın, anılan Kanunun 63/10, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 820,00 TL. ve 1.000,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmalarına dair İZMİR 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2020 tarihli ve 2019/422 esas, 2020/192 sayılı kararını karşı katılan vekili tarafından vekalet ücreti verilmesi yönünden yapılan talebin kabulüne, katılan lehine 3.400,00 Türk lirası vekalet ücreti takdir edilmesine ilişkin İzmir 48. Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2020 tarihli ve 2019/422 esas,

2020/192 sayılı ek kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 19/04/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18/06/2021 tarihli ve KYB. 2021-58107 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 04/02/2021 tarihli ve 2019/28296 esas, 2021/1044 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, "..Mahkemece hüküm kurulduktan sonra yargılamadan el çekilmiş olacağı, bu aşamadan sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin verilen 15/04/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek.." şeklindeki açıklamaya nazaran,

Dosya kapsamına göre, İzmir 48. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05/03/2020 tarihli kararının kesin olarak verildiği, katılan vekilinin 17/06/2020 tarihli dilekçesi ile tavzih talebinde bulunması üzerine mahkemesince 18/06/2020 tarihli ek karar ile vekalet ücretine hükmedildiği anlaşılmakla, kararın kesinleşmesinden sonra ek kararla vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;