Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/21640 K.2025/4973

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

1.Sanığın tekerrüre esas alınan adlî sicil kaydındaki Mersin 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/503 Esas ve 2014/132 Karar sayılı dosyasındaki ilâmın kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurmak suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191. maddesinin değiştirildiği gözetilerek tekerrüre esas bu ilamda uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın sabıkasının tekerrüre esas teşkil edip etmeyeceğinin tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54/4.

maddesi yerine 5237 sayılı Kanun'un 54/1. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.