Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/22930 K.2025/9513

Şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında mühür bozma suçundan ve sanıklar hakkında 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçundan kurulan hükümlere hasredilen temyiz istemi yönünden; mühür bozma suçundan ve suç tarihi ve ele geçen kaçak eşyanın niteliğine göre 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanıkların kaçakçılık eyleminin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Tarım ve Orman Bakanlığı olduğu ve mühür bozma suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığın cihetle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Sanık ... Hakkında Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

İddianamede müsaderesi talep edilmeyen suça konu sigaralar hakkında iş bu dava dosyası ile bağlantılı olduğu anlaşılan dava dosyasında müsadere kararı verilmemiş olması halinde mahallinde her zaman işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67/2- d bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 12.11.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.