Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/23373 K.2024/3706

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin öğrenme üzerine süresinde kabul edildiği, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiin temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Kanuni değerlendirme yapılmaksızın hüküm kurulduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Yapılan incelemede; suç tarihinde ... olarak görev yapan sanığın, 18.03.2014 tarihinde altı gün süreyle yıllık izne ayrıldığı, 24.03.2014 tarihinde Birliğine katılması gerekirken katılmadığı, yasal ve geçerli mazereti olmaksızın izin süresini geçiren sanığın 16.10.2015 tarihi itibarıyla Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında izin tecavüzü suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 66/1-b maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmalarında atılı suçlamayı ikrar ettiği belirlenmiştir.

Sanığın süresinde Birliğine dönmediğine dair tutanak, vaka kanaat raporu, Hava Kuvvetleri Komutanlığı Hukuk Hizmetleri Başkanlığının 21.03.2019 tarihli ve "Bilgi ve Belge Talebi" konulu yazısı ve ekindeki belgeler incelenerek değerlendirilmiştir.

Tetkik edilen tüm dosya kapsamına göre; sanığın izin süresini geçirmesine ilişkin mazeret olarak ileri sürdüğü hususların askerlik hizmetine üstün tutulabilecek nitelikte olmadığı anlaşılmakla; atılı suça konu eyleminin Mahkemece sabit görülerek sanık hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Bozma öncesi karar bakımından aleyhe temyiz bulunmaması nedeni ile sanık hakkında kurulan hükümde cezayı belirledikten sonra, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca cezanın, kazanılmış hak nedeniyle erteli 10 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infaz olunacağının belirtmekle yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuç ceza olarak tayini ve kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında Kanunen uygulama imkanı bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği 24.05.2019 tarihli hüküm fıkrasının (7) numaralı bölümünün hapis cezasının ertelenmesine ilişkin kısımlarının çıkarılarak yerine "(Kapatılan) Hava Kuvvetleri Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 29.06.2016 tarihli kararına karşı yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz başvurusunda bulunulduğu anlaşılmakla sanık hakkında hükmedilen cezanın,

1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca erteli 10 ay 25 gün hapis cezası üzerinden infazına" ibarelerinin eklenmesi ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,