Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/24592 K.2025/8031

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı cihetle temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak; 1.Ele geçen suça konu gümrük kaçağı eşyaların, kaçak eşyaya mahsus tespit (KEMT) varakası ile 02.12.2015 tarihli bilirkişi raporundaki gümrüklenmiş değerleri arasındaki çelişkinin giderilmesinden sonra 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3/23. maddesi gereğince indirim oranının belirlenmesi ve gümrük kaçağı eşyaların gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanığa bildirilmesi gerekirken, bilirkişi raporundaki KEMT Varakasına göre daha az olan gümrüklenmiş vergiler toplamının iki katı şeklinde eksik olarak bildirilmesi suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2.Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53/4. maddesine aykırı olacak şekilde aynı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

3.Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delâleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hukuka aykırı bulunmuştur.