KÜNYE
7. Ceza Dairesi 2021/24625 E., 2022/19022 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1-Uyulmasına karar verilen (Kapatılan) Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 14.05.2013 tarihli ve 2013/779 Esas, 2013/771 Karar sayılı bozma ilamı ile; sanığın birlik komutanlığınca tespit edilen ve sorgusu sonrasında okunduğunda içeriğini doğruladığı ifadesinde, babasının annesine sürekli şiddet gösterdiğini, annesi ile babasının ayrılmakta olduklarını, babasının evden kendilerini attığını, annesinin teyzesinde kaldığını, ailesini güvenli bir yere koyduktan sonra birliğine katıldığını, ayrıca, sorgusunda da askere gelmeden önce 2007-2008 yıllarında Erzincan Devlet Hastanesinde antisosyal kişilik tanısıyla ayaktan tedavi gördüğünü,
Hatay Asker Hastanesi psikiyatri polikliniğine de iki kez sevk edildiğini beyan ettiği; bu bağlamda, sanığın cezai ehliyeti ile askerliğe elverişlilik durumu yönünde doğan kuşku, yargılama sırasında dinlenen psikiyatri uzmanı bilirkişinin mütalaasıyla giderilmek istenmiş ise de; sanığın sorgusunda ileri sürdüğü tedaviye ilişkin belgeler getirtilmeksizin yaptırılan bilirkişi incelemesinin, eksik incelemeye dayandığının kabulü gerektiğinden; keza, sabıkası bulunmayan sanığa atılı suç süresinin kısalığı, ailenin en büyük erkek çocuğu olması sebebiyle ailenin bütünlüğü ve aile bireylerini korumak bakımından ödevleri olması,
ayrıca aile içi şiddetin, süreklilik gösteren basit bir huzursuzluk hâlinden ayrılmasının zorunluluğu karşısında, sanığın beyan ettiği mazeretlerin araştırılıp izin tecavüzü yönünden mazeret oluşturup, oluşturmadığının kararda tartışılması gerektiği şeklindeki gerekçe ile hükmün bozulmasına karar verildiği halde bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde yine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2021/24625, K. 2022/19022, 22 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama