Yargıtay 7. Ceza Dairesi E.2021/24646 K.2023/9126

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında yürütülen soruşturma neticesinde, 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (556 sayılı KHK) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/694 Esas, 2016/425 Karar sayılı kararı ile sanığın 556 sayılı KHK'ye muhalefet suçundan netice 10 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası

ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, yed-i emin olarak sanığa teslim edilen 917 çantanın müsaderesine ve taraflarına vekâlet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan vekili bildirilen adreslerde, marka haklarına tecavüz edilerek, hak sahibi oldukları tescilli marka kullanılan ürünlerin satışa arz edildiği iddiası ve arama yapılması talebi ile şikâyetçi olmuş, dilekçe ekinde marka tescil kayıtlarını ve sanığın iş yerinden aldığını ve taklit markalı olduğunu beyan ve iddia ettiği ürünleri sunmuştur. Manavgat Sulh Ceza Hâkimliğinin, 25.09.2014 tarihli ve 2014/895 D. İş sayılı kararı doğrultusunda ilgili iş yerinde yapılan aramada, toplam 921 adet çanta tespit edilmiş, 4 adedi numune olarak adlî emanete alınmış, 917 adedi yed-i emin olarak sanığa teslim edilmiştir.

2.Sanık ürünlerin taklit olduğunu bilmediğini savunmuştur.

3.Dosyada mevcut 27.03.2015 tarihli bilirkişi raporunda; suça konu çantalar ile orijinal ürünler karşılaştırmalı olarak incelendiğinde, sanığın iş yerinde ele geçirilen çantaların malzeme ve işçilik kalitesi yönünden farklı olduğu, katılan adına tescilli markaların aynen kullanılmak üzere iktibas yolu ile taklit edildiği yönünde görüş bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

Katılan vekilinin temyiz isteminin müsadere ve vekâlet ücretine hasredildiği anlaşıldığından, bu yönlerle sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen iddianamede yalnızca adlî emanetteki eşyaların müsaderesinin talep edildiği ve Mahkemece de bu ürünlere yönelik olarak müsadere kararı verildiği anlaşılmakla, yed-i emin olarak sanığa teslim edilen suça konu çantalarla ilgili mahallinde her zaman dava açılabileceği gözetilerek yapılan incelemede;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, suçtan zarar gören ve kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2015/694 E., 2016/425 K. sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına ''Katılan kendisini vekil ile temsil ettiğinden karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'ne göre belirlenen 2.600,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,